Binnenkort kom ik met een eigen receptensite.

Maak puree van gewone aardappels en apart ook puree van zoete aardappels (schil de aardappels en kook ze tot ze zacht genoeg zijn om te pureren, voeg boter en melk toe en mix tot een zacht mengsel). Maak twee keer zoveel gewone puree dan zoete aardappelpuree. Kook de zuurkool in witte wijn met stukjes rode paprika (ongeveer een half uur). Bak spekjes tot ze bruin zijn. Doe in een diepe ovenschaal eerst een laag gewone aardappelpuree, vervolgens een laag spekjes, een laag zuurkoolmengsel, een laag zoete aardappelpuree, een laag zuurkoolmengsel en als laatste een laag gewone aardappelpuree. Doe er geraspte kaas over en zet het ongeveer 30 – 40 minuten in de oven op 200 graden.

Was de worteltjes en rasp ze fijn. Mix het met citroenrasp en eventueel 1 eetlepel citroensap. Verwarm de oven voor op 180 graden. Een springvorm met een doorsnee van 26-28 cm met boter insmeren en met broodkruim bestrooien. Met de vorm schudden om het broodkruim gelijkmatig te verdelen. Meng de amandelen met de bloem en het bakpoeder. De eieren scheiden, de eiwitten stijfkloppen en de fijne suiker beetje bij beetje toevoegen. De eidooiers één voor één door het eiwit spatelen. De worteltjes en het bloemmengsel erop scheppen en alles met een garde mengen. Schep het beslag in de vorm en zet het midden in de oven. Bak ongeveer 40 minuten. Controleer met een spies of de taart gaar is. Haal uit de oven en laat 5 – 10 minuten rusten. Neem dan uit de vorm en laat de taart op een rooster afkoelen. Indien gewenst kun je de taart nog versieren met een glazuurlaag. Dit maak je door 200 gram poedersuiker te mengen met het resterende citroensap. Bestrijk vervolgens de bovenkant van de taart met de glazuurlaag.

Snijd de venkel en zet deze onder de grill met olijfolie, zout en versgemalen peper. Snijd de wortels in reepjes van ongeveer 8 centimeter. Kook ze een minuut of 10 en bak ze daarna in boter met een beetje bruine suiker. Meng de venkel met de wortel en maak de dressing. Pers de sinaasappels en meng deze met munt (dit kan door de munt in kleine stukjes te snijden of het geheel te mixen met de staafmixer. Breng desgewenst op smaak met zout en peper. Serveer met brood, zodat je kunt dippen in de dressing.

Na het maken van het deeg (dit keer 1/5 roggemeel en 4/5 tarwebloem), snijd ik het schnitzelvlees in hele kleine blokjes en bak ze bruin (met een beetje zout en peper). Daarna bak ik de spekjes. De zuurkool staat ondertussen al met witte wijn op het vuur. Dit gooi ik allemaal door elkaar. Dan maak ik met de staafmixer een mix van mascarpone, melk, eieren, een klein beetje passata pomodoro, zout, peper, marjolein, gemalen komijn. Op het deeg leg ik de mix van zuurkool en vlees, daarop een sterk smakende geraspte kaas, bijvoorbeeld emmentaler (ik maak het hier zelf klein met een keukenmachine, waardoor je grotere brokken krijgt dan geraspte kaas en dat is wel erg lekker) en daaroverheen de mascarponemix. Ik zet het vervolgens in de oven op 200 graden. Na ongeveer een half uur is het klaar.

Ik ben zelf erg tevreden, de gasten ook, ze vinden het heerlijk!!

De afgelopen dagen heb ik een paar nieuwe recepten uitgeprobeerd van mijn grote kookboekhelden. Dit keer van Bill Granger en Georgio Locatelli. Uit het boek Relax van Bill Granger maakte ik een makkelijke chocoladeverjaardagstaart (want een van de gasten was jarig). Die zo makkelijk leek dat het niet kon mislukken. En ik was ook echt verbaasd over het gemak waarmee ik het deeg maakte. Maar toen de taart na de benodigde tijd in de oven nog steeds bewoog of het deeg was, begon ik me af te vragen waar het fout is gegaan. Ik bedenk met dat taarten eigenlijk altijd langer dan de benodigde tijd in de oven moeten hier. En ik begrijp maar niet hoe dat kan. Uiteindelijk komt de taart (met kaarsjes voor de jarige) op tafel en geniet iedereen met volle teugen.

Vorige week had ik ook al zo’n taartervaring die niet helemaal lekker van de grond kwam. Toen mijn vriendinnetjes uit Nederland op bezoek kwamen voelde ik dat het tijd werd om een taart met citroen en mascarpone op tafel te zetten. En ik had goed gegokt, ze waren nog niet binnen of ze riepen al dat ze dat al hoopten;-) De taart vond ik in het boek van Georgio Locatelli. Een leuk recept, niet moeilijk en vooral zijn advies voor taartdeeg is briljant. Het deeg komt dan ook goed uit de oven. Maar ook dit keer snap ik niet waarom de inhoud van de taart zo vochtig blijft. Uiteindelijk is de taart heerlijk, maar ik begin me zorgen te maken over de manier waarop ik de oven gebruik! Iemand een tip welke ovenstand het beste is om taarten te maken?

Vandaag maak ik eindelijk de tajine met kikkererwten en zoete aardappel van Bill Granger (een gerecht wat ik al drie maanden geleden voor het eerst had willen maken). Ik begin hem te begrijpen. In onze benadering lijken we ook wel op elkaar. Gewoon lekkere dingen bij elkaar in de pan gooien en kijken wat het resultaat wordt. Dit recept is zo makkelijk en lekker, ik baal er van dat ik de ingrediënten niet eerder heb gevonden. En het daardoor dus nooit eerder heb gemaakt. Er zijn ook mensen die het niet zo lekker vinden en dat snap ik meteen. De smaakcombinatie van saffraan en komijn is spannend en niet alledaags. Met couscous erbij is het altijd spannend om iets dergelijks op tafel te zetten. Maar het experiment is wat mij betreft wederom gelukt!

Maak een deeg voor hartige taart. Kook de zuurkool in witte wijn (ongeveer een half uur). Bak de spekjes en peren (afzonderlijk van elkaar) en meng alles door elkaar, zuurkool, spekjes, peren, rozijnen en mascarpone. Breng op smaak met zout en peper. Leg het taartdeeg in de vorm die je gebruikt (en die je natuurlijk al even hebt ingevet met zonnebloemolie of boter). Leg daarin het mengsel met de zuurkool en zet het in de oven op ongeveer 200 graden (voor een 30 – 45 minuten). Als je de bovenkant van de taart open laat, is het handig om er op een gegeven moment aluminiumfolie op te leggen, zodat de bovenkant niet te zwart wordt. Je kunt de taart natuurlijk ook dicht maken, dan heb je dat probleem niet.

Als hoofdgerecht lasagna, dit keer met gehakt en paprika. Als toetje golden oldie, chocolademousse, ook die valt weer goed. Zelf probeer ik het de volgende dag ook voor het eerst echt. Ik moet zeggen, die kleine stukjes chocola erin doen het erg goed!! Begrijp wel weer waarom ik vroeger verslaafd was aan chocola, maar ben ook erg blij dat ik van die verslaving af ben.

Maandag eten we mijn eigen grote favoriet, gegrilde paprika salade. Het is absoluut niet Oostenrijks en misschien ook niet helemaal passend in de Berghut, maar het is zo verschrikkelijk lekker. Als hoofdgerecht een aardappelschotel met bleekselderij, koolrabi en prei. Het is een nieuwe combinatie. Ik serveer het met een stuk verse zalm, kort gebakken. De tips van Georgio Locatelli neem ik allemaal aan voor het bakken van de zal, maar het werkt toch niet helemaal zoals hij schrijft. Dus hebben sommigen een beetje een geblakerd huidje, en dat terwijl dat deel van de vis toch echt het lekkerste is (vind ik zelf).  

Als toetje Kaiserschmarrn. Ook een oude vertrouwde op het menu. Zelf ben ik er ondertussen een beetje op uitgekeken, maar het doet het altijd zo goed op het menu dat ik het er zeker niet vanaf haal!!

Vanochtend alweer gestart met het maken van vanillevla, voor vanavond bij de apple crumble. Verder eten we vanavond erwtenpuree en zuurkooltaart.

Gisteravond werd alles weer zeer goed ontvangen. De tomatentaart met kerstomaatjes en basilicum, kaasfondue, de frietjes en het toetje, semifreddo van citroen met een saus van bosvruchten met een beetje slagroom (dit weer op het laatste moment bedacht en het werd een mooie combinatie. De semifreddo werd zo mooi, al toen ik het aan het maken was, was ik super enthousiast. Een heerlijke smaak van room en citroen en een mooie gele kleur. Het recept heb ik natuurlijk niet zelf bedacht, hier had ik weer even een steuntje bij nodig. Maar zo mooi als het werd had ik niet verwacht. Zelfs mijn mislukte schuimpjes werden aan het eind van de avond met veel plezier opgegeten.

Vandaag vroeg opgestaan. We hadden nog zoveel fruit over van deze week dat ik gisteravond besloot fruitshakes te maken. Een bananenshake met melk en havervlokken. Een shake met verse jus, vlierbesssensap en bosvruchten èn een shake met verse jus, vlierbesssensap, bosvruchten, banaan en kiwi. Ze gaan er goed in. Zo kan iedereen er weer tegenaan voor de lange reis terug.

Voor de nieuwe gasten maak ik een citroencake. Ik dacht dat even handig te doen met citroensap door het deeg, maar dat blijkt niet zo’n succes te zijn. Het sap wordt in de oven afgestoten door het deeg. Volgende keer maar weer gewoon de tips van een recept aanhouden en alleen maar de rasp van de schil gebruiken;-)